Алесь Бадак — Пагоня

Алесь Бадак

Я крыкну —

і крык мой ахрыплы патоне

У стомленым груку гарачых падкоў.
Спынюся —

мяне насцігае

Пагоня
Скрозь памяць далёкіх, забытых гадоў.

У чым вінаваты я перад табою,
О мудры мой продак?!
Скажы мне, а мо
Бярог ты Радзіму сваю тады болей?
І мы ж яе ворагам не аддамо!

Скрозь памяць ляцяць узмакрэлыя коні.
За што ты караеш?
Чаму ты маўчыш?
Бліжэй і бліжэй за спіною
Пагоня,
Ніжэй і ніжэй нада мною
Мячы…

Сказать спасибо
( Пока оценок нет )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий