Алесь Камароўскі — Паклон

Алесь Камароўскі

З Дому шлюбу

    любы з любай

У букетах яркіх руж
Выплываюць – глянуць люба! –
Маладыя

    жонка,

    муж…

Асцярожна, ногі:

    плошча Перамогі!

Спяць бацькі трывожна,

    а над імі – гімн…

Сватала вайна іх,

    ажаніла многіх

Неразлучна з смерцю

    у дамах магіл.

Чуеце, нашчадкі,

    іхняе дыханне? –

З-пад пліты трапеча

вечнасці агонь…

Вашае каханне,

    вашае змаганне –

Як працяг, як памяць,

у святле яго.

На пліту кладуцца

    ружы асцярожна,

Заімглілі слёзы

    вочы маладой…

Памятны, шчаслівы

міг спыніў прахожых,

Як паклон загінуўшым

    на зямлі маёй.

Прагна ў рост да сонца

    рвецца клён кашлаты…

Галасок свой небу

    дорыць немаўля…

Вечнымі агнямі

    мужнасці салдата

Ад вайны апошняй

дыхае зямля.

Оцените содержание
( Пока оценок нет )
Не жмись, поделитесь с друзьями, одноклассниками! Да пребудет с тобой сила Джедая.
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий