Алесь Разанаў — Зброя

Алесь Разанаў

   Настае дзень, калі я бяру меч і бяру шчыт…

   Цяпер я ўзброены,
   цяпер я здольны абараняцца і нападаць,
   і тыя людзі, якія ўчора штурхалі мяне локцямі, цяпер пачціва вітаюць мяне.

   З цягам часу меч урастае ў маю правую руку, шчыт — у левую, і я адчуваю іх як сваё цела.

   Але… Але няўжо яны — гэта я, няўжо да самага скону я мушу рабіць тое, што раблю цяпер, — укладацца ў зброю?!.

   I гады паступова я пачынаю адымаць яе ад сябе — вызваляцца.
   Не адзін тыдзень, пэўна, міне, перш чым гэта адбудзецца: надта шчыльна зраслася зброя з маім целам, з маёй сутнасцю.

   Аднак, перамогшы слабасць, я мушу перамагчы і сілу.

Оцените содержание
( Пока оценок нет )
Не жмись, поделитесь с друзьями, одноклассниками! Да пребудет с тобой сила Джедая.
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий