Аляксей Пысін — Лясная газета

Аляксей Пысін

Што за стукат і грукат
   У бары-гушчары?
То газета друкуецца
   На сасновай кары.

У берэце чырвоным,
   Што зіхціць, нібы жар,
Завіхаецца дзяцел –
   Ён галоўны друкар.

Выбівае ўсе знакі –
   За радочкам радок,
Ставіць коскі і кропкі,
   Толькі чутна: чок-чок!

А маленькія птушкі –
   Пасыльныя ў яго,
Весткі-чуткі прыносяць
   З наваколля ўсяго.

Вось апошняя кропка –
   Самы звонкі удар:
Сваю справу закончыў
   Працавіты друкар.

Абвяшчаюць з сасны на сасну
   Пасыльныя:
– Калі ласка, чытайце
   «Навіны лясныя»!

Сыч ціхутка прыляцеў,
У дупле ён не ўсядзеў.
Развітаўся ён са сном,
Ужо бачыць сыч і днём,
Бо ў аптэцы на базары
Падабраў ён акуляры.

Просьба птушак тут усіх:
– Ты чытай нам, сыч, услых!
– Ёсць умова, каб мяне
Не перабівалі.
I чытае гучна сыч

Пра
      мядзведзевы цымбалы
Пашчапаў сасну пярун,
Нарабіў ён многа струн.
Струны новенькія,
Струны тоненькія,
Ёсць пявучыя,
З сонца вітыя,
Ёсць грымучыя,
Басавітыя.

Прыйшоў мішка таўстапалы:
– Вельмі здатныя цымбалы!

Б’е па струнах, а ў бары
Падпяваюць камары.
Усміхнуўся сыч ледзь-ледзь:
– Вынаходлівы мядзведзь.
Хай жа гукі звонка льюцца,
Паглядзім, якія

   люцікі

Кураняткі жаўтаротыя
Выйшлі, бестурботныя,
Да рачулкі на лужок,
На зялёны муражок.
А з-за рэчкі шух-шух,
Вылятае каршук.
Ой бяда, ой бяда,
Толькі луг ды вада,
Дзе схавацца?
Кураняткі не ўцякалі,
Люцікамі сталі,
Не баяцца.
Заўважаюць гэта птушкі,
Шчабятушкі і пяюшкі.
– Малайчыны, кураняткі!
– Што далей?
 

Кратовы хаткі

На паляне, дзе палаткі, –
Пад зямлёй кратовы хаткі.
Тут няма ніколі сонца,
Бо – ніводнага аконца.
Павукі з маткамі ходзяць,
Правады свае наводзяць,
Каб па тых па правадах
Пад дзірван – таўшчэзны дах –
Электрычнае святло
Паплыло.
Значыць, будзе святлей
I у падзямеллі.
Сыч чытае далей

   паведамленні

У вавёркі Веры –
Рамонт кватэры:
Змяніла шпалеры,
Вокны і дзверы.
Ёсць на кладоўках
Новыя стрэхі,
Каб не намоклі
Грыбы і арэхі.

 

* * *

Праз густыя лясы
Да Трох Калод
Пракладаюць ласі
Водаправод.

 

* * *

Сёння у аленя
Дзень нараджэння.
На імянінах –
Статак ласіны.

 

* * *

Браканьер на паляванне
Выйшаў з стрэльбай на паляну,
А зайцы напалі,
Стрэльбу адабралі.

 

* * *

Выхваляецца дзік,
Што ён з’есць маладзік.

 

* * *

Весткі з базару:
Сыч купіў акуляры.
Сыч ажно ўсміхнуўся:
– Жонцы пахвалюся,
Бо не жарты гэта –
Трапіў я ў газету.

Зноў звініць кара сасновая,
Стукат не змаўкае.
То друкуецца новая
Газета лясная.

1962 г.
 

Крыніца: Пысін А. Збор твораў. У 2 т. Т.2. Паэмы, творы для дзяцей, пераклады. – Мн.: Маст. літ., 1989. – 254 с.

Оцените содержание
( Пока оценок нет )
Не жмись, поделитесь с друзьями, одноклассниками! Да пребудет с тобой сила Джедая.
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий