Артур Вольскі — Боль Чарнобыля

Артур Вольскі

Чым гэты боль нясцерпны вымераць?
Ён не лягчэй за той – з вайны.
Ці можа край палескі вымерці
без аніякае віны?

Няўжо атрутны вецер выветрыць
пачуцці нашы, мову, слых?
Няўжо не вернуцца дазіметры
да тых паказчыкаў – былых?

Няўжо абапал плыннай Прыпяці
лясы змарнеюць і палі?..
Усё стрываем, што ні прыйдзецца,
каб не застацца без зямлі;

каб жыта ў полі каласілася,
каб не радзеў лясоў гушчар,
каб над планетай не насілася
пагроза смерці ў плойме хмар;

каб катастрофа немагчымаю
была; каб матухна Зямля
не ўпала, стаўшы Хірасімаю,
счарнелым яблыкам з галля.

Сказать спасибо
( 7 оценок, среднее 4.86 из 5 )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий