Францішак Багушэвіч — Бог не роўна дзеле

Францішак Багушэвіч

Бог сіроты любе, але долі не дае.
            Прыказка

 

Чым-то дзеіцца на свеце,
Што не роўна дзеле Бог?
   Адзін ходзе у саеце*,
У золаце з плеч да ног,
А другому, каб прыкрыцца
Хоць анучай — велькі труд:
Весь, як рэшата, свіціцца,
Адны латы, адзін бруд!
   Адзін мае хатаў многа,
А вялікіх — касцёл моў;
Увясці б туды хоць Бога,
І той бы з іх не пайшоў.
У другога ў сцяне дзюры,
Вецер ходзе, дым і снег;
Тут карова, свінні, куры…
Тут пакута, тут і грэх!
   Гэты едзе у вагоне, —
Цёпла, мякка, толькі жыць!
А ляціць, як віхар гоне,
А ён сабе толькі спіць!
Той ў мяцеліцу, ў марозе,
Што аж вон яму прэ дух,
Паўзе з клункам па дарозе,
У снягу увесь па брух!
   Гэты хлеба і не знае,
Толькі мяса ды пірог,
І сабакам выкідае
Усё тое, што не змог.
А той хлеб жуе з мякінкай,
Хлёбча квас ды лебяду,
Разам жывець і есць з свінкай,
З канём разам п’ець ваду!
   Аднаму дзесяткі-служкі
Зарабляюць сотні сот;
Рукі ў яго, як падушкі,
Як кісель, дрыжыць жывот!
Другі ж сам, аж на дзесятак
Працуючы, лье свой пот,
А высахшы, як аплатак,
Цянюсенькі, як той кнот.

 

* Сает — тонкае фабрычнае сукно лепшага гатунку.

 

Сказать спасибо
( Пока оценок нет )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий