Генадзь Бураўкін — Край мой…

Генадзь Бураўкін

Не залаты зусім,

 не срэбны,

Быў на табе заўсёды ўбор
Звычайны самы,

 самы зрэбны –

Зялёны луг ды сіні бор,
Каля дарогі жыта ў полі,
Вярба старая ля ракі
Ды ў жоўтым восеньскім прыполе
Рабін даспелых аганькі.

Ты не сляпіў вачэй.
Быў просты
Ва ўсе вякі твой родны ўзор:
Гаёў бялюткая бяроста,
Густы блакіт лясных азёр,
I лён, зусім як неба, сіні,
I ўсе ў рамонках берагі…
Мой беларускі,

 мой адзіны

Край ад калыскі дарагі…

1966

Сказать спасибо
( Пока оценок нет )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий