Ларыса Геніюш — Верш

Ларыса Геніюш

Народ паважаеш, адкрыта жывеш –
прыходзіць натхненне ад шчодрага сэрца.
З маленькіх пачуццяў не зродзіцца верш,
як з пустога вядзерца вада не нальецца.
 
Шмат чаго трэба ў душу увабраць.
Там змесціцца больш, як у нашых далонях.
Зачэрпнуць з крыніцы святла і дабра –
хай наша мінуласць праз вершы гамоніць.
 
Пісаць пра мінуласць – не крочыць назад.
Пісаць пра сучаснасць – не рвацца наперад.
Трэба ў паэму жыццё нанізаць –
зважыць былое, у заўтра паверыць.
 
Тварыць – гэта значыць кахаць і цярпець.
З праўдаю лёс свой злучыць назаўсёды.
Не ўчора пачатак, не заўтра канец
надзеям і думкам старога народу!

Сказать спасибо
( Пока оценок нет )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий