Ларыса Геніюш — Запяі мне песню

Ларыса Геніюш

Запяі мне песню не з мяшчанскіх вулак,
не з вялікіх сцэнаў, не з эстрад, 
запяі мне тую, што я сэрцам чула,
калі асыпаўся белы сад. 
 
Запяі мне тую, што пяяла няня
над калыскай, доўга не сплючы, 
ці аб безнадзейным маладым каханні,
што трывожыць сэрца уначы. 
 
Не хачу навінаў з шырокага свету –
пуста майму сэрцу, цесна ў ём, 
можа, помніш песню, што пяяла летам
маладая жнейка за сярпом. 

Ці мо помніш тую, аб ліхім прыгоне,
з-пад навіслых сумна нашых стрэх, 
што пяялі хлопцы, як вадзілі коні
месячнаю ноччу на начлег. 
 
Запяі мне песню нашу, не чужую,
з шматгадовых гоняў ды бароў, 
што я сэрцам вечна на чужыне чую
сярод думаў зорных вечароў.

1942

Сказать спасибо
( Пока оценок нет )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий