Максім Танк — Ад дажджоў стары гасцінец…

Максім Танк

Ад дажджоў стары гасцінец
Пашарэў і пацямнеў,
Толькі вецер ярка сініць
Веснавую зелень дрэў.
 
Сонца высака на небе,
Не дастанеш качаргой;
Залатога бору грэбень
Пахне шышкамі, смалой.
 
Я запеў, а рэха бору
У мяне над галавой
Разагнала мае зоры,
Залаты і звонкі рой.
 
Мо’ неасцярожна спудзіў?
Ну, вярніцеся назад, –
Весяліцца разам будзем,
Я ваш блізкі, родны брат.
 
I па шышках, і па тропах
З камарыным звонам зор
Месяц крыллямі залопаў,
Ападаючы за бор.
 
Прыляцелі дзівы-птушкі
I з лагоў лясных звяры,
Пад сасновыя частушкі
П’яны вецер завірыў…
 
З дзён тых поўных чараў казкі,
Пад напеў дарожных лоз,
Стаў я песняром сялянскім
Гэтых сцежак і бяроз.
 
1937

Сказать спасибо
( Пока оценок нет )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий