Веснавы разліў

Пераказы і дыктанты

  Як прыемна глядзець на веснавы разліў! Стаіш, бывала, над абрывам і не можаш вачэй адвесці ад воднай прасторы. А вада бурліць унізе, гамоніць, несучы вялізныя сосны і алешыны, вырваныя дзесьці з карэннем. Здараецца, плыве іншы раз дрэва, а на ім – заяц-шарак. Сядзіць, калоціцца ўсім целам, але цярпліва чакае, пакуль дрэва падплыве да берага так блізка, каб можна было скочыць, абсушыцца на сонечнай палянцы. А то, бывае, вужы з лугоў плывуць цэлай чарадою, да высокага берага спяшаюцца, каб у карчэўі ды кустах перачакаць напасце.
 Далёка разліваецца Бяроза-рака ўвесну. Яна затапляе лугі на цэлыя кіламетры, і не пазнаць тады яе, не ўгадаць, дзе схавала вада нізкія берагі. Імклівая плынь толькі плешчацца хвалямі, віруе.
 А пачне спадаць вада – яшчэ цікавей на рацэ. Тады нізка-нізка над ёю цяжкімі снарадамі пралятаюць дзікія качкі, выглядаючы між залатога лазняку месца для будучага гнязда. I ў такой непралазнай гушчэчы пакладуць яйкі, што ні звер іх не дастане, ні чалавек не забярэцца.
 Загудуць, заціўкаюць паплавы на розныя галасы, абудзяцца бусліным клёкатам. Хараство!
(168 слоў)

Паводле М. Ваданосава.

Сказать спасибо
( Пока оценок нет )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий