Ядвіга Бяганская — Цяжкая задача

Ядвіга Бяганская

Звярніце ўвагу! Поўны змест.

  Ганя зноў не рашыла задачку.
 – У маім задачніку гэтай задачкі няма, – сказала яна настаўніцы.
 – Я к гэта няма?! – здзівілася Вольга Паўлаўна. – Хіба ў цябе не такі задачнік, як у іншых вучняў?
 – Няма… – паўтарыла Ганя, паціскаючы плячыма.
 – Хто яшчэ не знайшоў у сваім задачніку гэтай задачкі? – спытала настаўніца, абводзячы позіркам прыціхлы клас.
 Вучні маўчалі.
 – Выходзіць, што толькі ў Ганіным задачніку яе няма, – сказала Вольга Паўлаўна. – Дай мне свой задачнік, Ганя. Можа, у ім старонкі пераблытаны?
 – А задачнік я дома пакінула, – прамовіла Ганя. – Навошта мне такі задачнік? Я новы куплю.
 – Задачнік трэба заўсёды прыносіць у клас. Хіба ты забылася пра гэта?
 – Забылася, – ледзь чутна прамовіла Ганя, і твар яе пачырванеў.
 – Ну што ж, калі ты не рашыла дома задачку, ідзі да дошкі, – сказала настаўніца.
 Ганя падышла да дошкі, узяла ў рукі крэйду, запісала ўмову задачы, якую прадыктавала ёй Вольга Паўлаўна,падумала крыху і пачала рашаць.
 А настаўніца тым часам хадзіла паміж парт, пазірала час ад часу на дошку, слухала тлумачэнні Гані, а калі тая памылялася, папраўляла яе.
 Параўняўшыся з Ганінай партай, Вольга Паўлаўна заўважыла на падпозе кніжку. Відаць, дзяўчынка незнарок скінула яе, калі заспяшалася да дошкі. Вольга Паўлаўна падняла кніжку, усміхнулася і пачала гартаць.
 – Усё, – зірнула Ганя на настаўніцу.
 – Сядай, правільна рашыла, – сказала Вольга Паўлаўна.
 Ганя паклала крэйду, выцерла анучкай пальцы і, задаволеная, пайшла да сваёй парты.
 – Вазьмі свой задачнік, – падала ёй настаўніца кніжку.
 Ганя залілася чырванню і вінавата паглядзела на Вольгу Паўлаўну.

Сказать спасибо
( 2 оценки, среднее 3 из 5 )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий