Якуб Колас — Конь і сабака

Якуб Колас

Свабодны конь гуляў на волі,
I хвост, і грыву распусціў,
Іржаннем ён сваім будзіў
I лес стары і чыста поле.

У бок прахожы стараніўся,
Яму дарогу уступаў.
Ад страху Рудзька прытуліўся
I толькі ціхенька брахаў.

Каня злавілі, прывязалі,
На вобруць, беднага, ўзялі.
Аборкай ногі абвілі
I борзды бег яго стрымалі.

З-за вугла вылазіць Рудзька.
– Гаў-гаў-гаў – давай брахаць.
За хвост каня кусае цюцька –
Ні адцягнуць, ні адагнаць!

Малыя дзеці тут гулялі,
Дзівілісь многа і казалі
(Па дурнаце не разабралі –
Дзіця малое, як ягня):
– А Рудзька дужшы за каня!

Сказать спасибо
( 2 оценки, среднее 3 из 5 )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий