Янка Сіпакоў — Лета. Акварэль

Янка Сіпакоў

Палі пасмяглі.

Навакол звінела

Паветра перасушана.

Густы

Быў поўдзень.

I дзе птушка села –

Кусціўся пыл.

Што жухлыя лісты,

Шуршэла лета.

Спёка, як трывога,

Вісела над жытамі.

I ратай

Глядзеў, задумлівы, на ніву.

А дарога

Стамлёна бралася

на самы небакрай –

Далей,
Далей,
Далей –
У цень Зямлі…
 

Крыніца: Сіпакоў Я. Выбраныя творы. У 2 т. Т. 1. Паэзія / Прадм. Л. Ламекі. – Мн.: Маст. Літ., 1995. – 431 с.

Сказать спасибо
( Пока оценок нет )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий