Юрась Свірка — Сняжок

Юрась Свірка

Ён першы раз убачыў снег.
Не знае, што такое.
Ад радасці пабег, пабег.
Гуляе сам з сабою.

Сабачка то ўпадзе на бок,
То пад кусты залезе.
І сам, як беленькі клубок,
Качаецца па снезе.

– Сняжок, сюды! Пушок, сюды!
Сняжок нібы не чуе.
Бяжыць малы абы-куды,
Сляды свае нітуе.

І раптам ён на рукі – скок!
Ледзь мне не скінуў шапку.
– Пагрэйся, беленькі Сняжок,
Пагрэй хоць крышку лапкі.

Калючы шчыплецца мароз.
Сняжка пад курткай грэю.
Там толькі вочкі, толькі нос
Як гузічкі, чарнеюць.

Сказать спасибо
( 4 оценки, среднее 4.5 из 5 )
Переслать в:
Кapoткi змecт твораў | Краткое содержание произведений
Добавить комментарий